قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

بایگانی

۱۷ مطلب در مهر ۱۳۹۱ ثبت شده است

یک عده اسیر رنگ و بو می چرخند

یک عده اسیر سمت و سو می چرخند

ای جان به فدای جان عشّاق حسین ع

هر لحظه به دور سر "او" می چرخند

                                                     الاحقر

صبحست و بهار در خزان می آید

سرمست و غزل خوان و جوان می آید

از یمن قدم های گل نو قدمم

جان از پی جان در پی جان می آید

                                                                        الاحقر

ناخوش شدی و شکسته شد بال و پرم

تو آه کشیدی و شرر شد جگرم

در قصه عشق زخم ها مشترکند

سر درد شما بود که شد دردسرم

                                                                        الاحقر

تا سرخی چشم خیس او را دیدم

یکباره یقین شد همه تردیدم

وامانده سر دوراهی کینه و عشق

این را ز سکوت تلخ او فهمیدم ...

                                                                              الاحقر

آتش زد و افروخت شبم ، راضی شد

جز آه نکاشت بر لبم ، راضی شد

من در عجبم که عاشقم بود ولی

او کشت مرا تا به تبم راضی شد

                                                                      الاحقر


در مشهد او فقط ، خدا می گویم

حاجات دلم ، جدا جدا می گویم

در هروله عشق به دور حرمش

با هر تپش دلم ، رضا می گویم

                                             
                                                                     الاحقر

شمریم , ولی نقابی از حر داریم

در بازی نقش خود تبحر داریم

در حین گنه, ذکر همه استغفار

نسبت به خدا نیز تمسخر داریم

                                                       الاحقر

تقدیم به دوست عزیزم عابد

...........................................................

من حس بد سقوط دارم بی تو

چون آدمم و هبوط دارم بی تو

از لطف تکلم به زبانت ای عشق

گه لالم و گه سکوت دارم بی تو

                                                                  الاحقر

بی علت و بی دلیل از من بپذیر

بی قاضی و بی وکیل از من بپذیر

دل دادن و دل بستن و دل کندن و مرگ

این مختصر و قلیل از من بپذیر

                                                       الاحقر

گفتم چه زمان ؟ گفت خداحافظ تو

گفتم که امان... گفت خداحافظ تو

گفتم که نرو , رفتن تو مرگ منست

یک لحظه بمان... گفت خداحافظ تو

                                                                      الاحقر

در سینه, دلی بود که شد فانی دلبر

ما را گوهری بود که شد زخمی خنجر

آهم بشد آتش , جگر سوخته هیزم

محشر شد و محشر شد و محشر شد و محشر

                                                               الاحقر

بر نامه جرم خود ، قلم می خواهیم

محتاج و گداییم ، کرم می خواهیم

یک عمر دخیل پنجره فولادیم

آقا ، شب جمعه ای،حرم می خواهیم

                                   الاحقر

 

حقّا که هزار نقش در سینه اوست

لیلی شدن از قدیم پیشینه اوست !

زنهار که دل به تار زلفش ندهی

چون کشتن عشق کار دیرینه اوست

                                                   الاحقر

ساکت شده ای که ناز آغاز کنی !؟

با سوز دلم نغمه خود ساز کنی ؟

امروز دریغ کردی از من سخنت ؟

باشد که به فاتحه لبت باز کنی ...

                                                     الاحقر

آغشته به حسرت و غم و کین شده بود

آهی که درون سینه سنگین شده بود

می خواست که بگذرد , فراموش کند

.

.

.

ای وای از آن دعا که نفرین شده بود ...

                                                                                                          " ا ب ر "

می گفت, ببخش اگر که لالت کردم

این بغض نفس گیر وبالت کردم ...

.
.
.

با چشم پر از اشک زدم شاهرگم

یعنی که , برو , دگر حلالت کردم

                                                                                                       ا ب ر

در سینه من ز لاله , باغیست هنوز

بر خاک سیاه من , چراغیست هنوز

گر گوش نهی به روی سنگم شنوی

آهنگ جنون عشق باقیست هنوز

                                                            الاحقر