قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه
بایگانی

بسم الله الّرحمن الرّحیم

لَعَلَّکَ بَاخِعٌ نَّفْسَکَ أَلَّا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ ...(آیه 3 سوره شعرا)


"(ای رسول ما) تو چنان در اندیشه هدایت خلقی که خواهی جان عزیزت را
از غم اینکه ایمان نمی‌آورند هلاک سازی!"



ببین حرایِ دل هرزه گردِ هر جایی
بخوان به گوش دلم ، "إقرایی" مسیحایی

                                                                                                                          "ابر"

سپردی ام به خدا و سپردمت به خدا

برو برو که ندیدم ز تو  به غیر جفا

من ار به سنگ چنین عشق حواله میدادم

شبیه موم ، عسل می چشاند این دل را

ولی تو سنگدل آنچنان کمر بستی

که جز به قتل دل من نشد دلِ تو ، رضا

شکستن دل مردم تو را که تفریح است

فقط بگو که چرا من ؟ فقط بگو که چرا ؟

تو رفته ای و من و این سوال بی پاسخ :

تقاص تلخ کدامین گناه بود ، خدا ؟

                                                                                           "ع.شیرخانی.ابر"

لِه کرد به زیر پا گلِ پرپر را ...

انداخت به خون ، زلالِ اشکِ تر را

دیروز تمام قد مرا آتش زد

امروز چرا دوباره خاکستر را ...؟؟؟

                                                     " ا ب ر "

ای کاش که هیچ وقت ، گریان نشوی

آواره ی غربت خیابان ، نشوی

یکبار دل مرا شکستی ، دیدی ...

این بار خدا کند پشیمان نشوی

                                                       " ا ب ر "

می گفت که :  آمده است ، درمان باشد

این بار کلیدِ قفلِ زندان باشد
.
.
.
یک بار رگم را زده بود امّا باز

برگشت مبادا به تنم جان باشد

                                                                                           "ا ب ر"

آمد دوباره ، زودتر از موعد خودش

فکری به غیر کُشتن من ، نیست در سرش

برگشته باز چنگ زند در گلوی تاک

تا خون بریزد از رگِ بی رنگ پیکرش

با یک سپاه مجهز به قصد کُشت

برگشته است تا بزند زخم آخرش ...

باران و باد ، ورق هایی از چنار

یک کوچه باغ و خاطره های شناورش

من ، تو ، تویی که همان جا شکستی ام

تو ، من ، منی که بغض گلوگیر حنجرش ...

حالا دوباره قافیه ها تنگ مثلِ دل

مردی ، خزان ، زده به تمامی باورش

مردی که نیم خودش را جوان که بود ...

حالا خزان زرد آمده تا نیم دیگرش ...

                                                          "ع.شیرخانی(ابر)"

اندوه مخور، براتِ تو می آید


گهواره ای از فرات تو می آید


ای آسیه ، اندکی تحمّل بنما 


موسی ع ز پی نجات تو می آید

                                                                        ع.شیرخانی (ابر)

آنروز که نامه مُسترد می گردد

در پیش خدا ، چقدر، بد می گردد

ای وای کسی جواب من را بدهد ...

سی سال چقدر از ابد ، می گردد؟

                                                                                                                                                                             "ع.شیرخانی (ابر)"

از زهر جفا سینه ی دریا ، می سوخت

چون آتش در بر رخ زهرا س ، می سوخت

با یاد تنِ بی سرِ افتاده به خاک

از داغ جگر ، سه روز مولا می سوخت

                                                                         "ع.شیرخانی(ابر)"

                                                    

بس کن ، به خدا که درد ما را حد نیست

بس کن ، به خدا که این زمین مشهد نیست

باران تو چگونه می توانی ... باران

از روی علی ع کمی خجالت بد نیست


                                                                             "ع.شیرخانی (ابر)"