قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه
بایگانی

در خواب دیدم گشته پرهایم طلایی

آمد پیامک صبحدم : مشهد می آیی ؟

گفتم : کجا ؟ مشهد ؟ چه می گویی برادر ؟!

من ؟ مطمئنی باز پیغام اشتباهی ... ؟

من سال های سال آن سمتی نرفتم

مشهد کجا و من کجا ، مرد حسابی !

آنجا فقط جای کبوترهای پاک است

من یک کلاغم ، پای تا سر روسیاهی

         ------------------

 آمد پیامک : " دعوتی ، بی اختیاری"

تو زائری حالا بیایی یا نیایی

 یادت می آید صحن سید ، جمعه پیش

با حسرتی کردی به کفترها نگاهی

آهسته زیر لب کشیدی آه گفتی

آیا برای این کلاغم مانده راهی ؟

آن شب ، میان خواب دیدم مشهدم من

دیدم تو هم ایوان صحن انقلابی

حال و هوایی داشتی ، ناگفتنی بود

دستی به سوی گنبد و دستی کتابی

آنشب یقین کردم که اسمت مهر خورده

آنشب یقین کردم تو هم با ما می آیی "

                                                            "الاحقر"

در راه برادر بگذشت از سر جانش

آن زهره یِ زهرا که رضا شد نگرانش

از شهد عنایات وی است این که شب و روز

هر گوشه قم حاج حسین و پسرانش ...

                                                                                        "ع.شیرخانی (ابر)"

جز شعر چه کردیم به امید ظهورت

ای ننگ بر این مدّعی عشق حضورت

یک بار نشد از سر اخلاص بخوانیم
یک ندبه به یاد دل بی تاب صبورت

کشکول گرفتیم و چونان هرزه گدایان
هر جای نشستیم به جز راه عبورت

خو کرده به تاریکی عصیان و شب جهل
خفاش صفت دور شدیم ازمه نورت

هر بار شما دیدی و بخشیدی و ای وای
ما توبه نکردیم پی رفع کدورت

ای وای اگر نامه اعمال من پست
لایق نشود لایق امضای طهورت

ای کاش که یک روز شوم آنچه تو خواهی
"
یک روز" فقط محض دل پاک صبورت

                                                                "ع.شیرخانی(ابر)"

إِلَهِی وَ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْکَ وَ أَبْلَیْتُ شَبَابِی فِی سَکْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْکَ

خدایا! عمرم را در رنج غفلت از تو تباه ساختم ،جوانی‏م را در سرمستی دوری از تو هدر دادم

1363/04/24

یک سو ز عذاب شیعه می باری تو

یک سو ، غم پرونده یِ ما داری تو

دیروز غم عراق و شام و امروز

دلسوخته غمِ میانماری تو

                                                                            "ابر"


با صحن و بدون صحن ، همان است که بود
اینجا ، نه زمین ، که آسمان است که بود
دل خوش نشو ای خبیث بر تخریب ات
این روضه ، بهشتِ جاودان است که بود

                                                      "ع.شیرخانی(ابر)"


گُل ات را توی میدان می فروشند

حراجش کرده ، ارزان می فروشند

نیا مولا ع که اینجا ، اهل دنیا

شما را قیمتِ نان می فروشند

                                                                                       "ع.شیرخانی (ابر)"


بستیم دهان و همه جا جار زدیم :

"با روزه خویش آب بر نار زدیم"

افسوس ، ولی حقیقت این است ای دوست

ما معده به جای نفس بر دار زدیم !

                                                                           "ع.شیرخانی (ابر)"

یک عدّه ز ترسِ جنگ با شامی ها ...

یک عدّه اسیر سکّه ی حامی ها

القصّه دوباره خدعه ی ابن زیاد

الغصّه دوباره کوفه و عامی ها

                                                                            ع.شیرخانی (ابر)



بی مهرِ تو، مهربان ، بهار، آبان شد

آذر شد و ابر آه من ، باران شد

می سوخت جگر ، یخ زده بود اعضایم

دی بود تنم ، دلم چو تابستان شد


                                                                              "ابر"