قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

بایگانی

*

بی مهرِ تو، مهربان ، بهار، آبان شد

آذر شد و ابر آه من ، باران شد

می سوخت جگر ، یخ زده بود اعضایم

دی بود تنم ، دلم چو تابستان شد


                                                                              "ابر"


یک حمله ناگهان و ... کودک را کشت

خندید زعمق جان و ... کودک را کشت

یک ثانیه مانده بود ... مادر... آغوش ...

یک لحظه نداد امان و کودک را کشت

                                                                        


افتاد سری و بی بدن شد دیشب

خون جوش زد از سینه ، لبن شد دیشب

چشمان عروسکی در آتش می سوخت

قنداقه کودکی کفن شد دیشب

                                                                                                                                                                                "ابر"

حدسم درست بود به لبخند می روی

یک روز تلخ آخر اسفند می روی

نزدیک فصل وصل، بهار پر آرزو

چون برگ های خسته ز پیوند می روی

دنیا ولی همه قفس و من در این غمم

کاخر چه فرق، کزین بند می روی!؟

نقشست آنچه می رود از ذهن آینه

حک گشته ای به دل هر چند می روی

حالا که می روی سئوال دلم را جواب ده

خیس است چشم من تو به لبخند می روی!؟

                                                                                 "ع.شیرخانی (ابر)"

                                                              

                                                                   



اشکی و لبخندی، بدون تو، دوباره

پایان اسفندی، بدون تو دوباره

عید آمده، اما چه عیدی، اسمش عید است

پاییز پیوندی، بدون تو دوباره

امسال هم، تنها، کنار سفره بغض

بی یار و دلبندی، بدون تو، دوباره

این روزها خیلی شبیه مرغ عشقم

مرغی که در بندی، بدون تو دوباره ...

بیهوده زحمت می کشی با قاب عکست

زخمی که می بندی، بدون تو دوباره ...

من مطمئنم بی تو من تا سال دیگر ...

گیرم که یک چندی، بدون تو دوباره ...

                                                                                       "ع.شیرخانی (ابر)"

در عزایم شاد باشید ای رفیقان شفیق

گریه در مرگ کسی باید، که عمری زیسته

                                                                                                 "ا ب ر"

با بخت سیاه ، مو سپیدی سخت است

دل کندنِ بعدِ ناامیدی سخت است

یک عمر دویدن و شکستن در خود

بعد اینکه ببینی نرسیدی سخت است
                                                                                                                 ابر

روز وصال من سی آذر

شام فراق تو شب یلدا

روزی به قدر عمر مجنون و

شامی به طول گیسوی لیلا

.

.

.

شاعر زیاد و شعر زیاد و قلم زیاد
مردی کجاست تا که سراید سکوت را ...

                                                                                   "ابر"