قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه
بایگانی

۵ مطلب در خرداد ۱۳۹۵ ثبت شده است

یا کریم ابن کریم (ع)

 

سبط اکبر! به پیمبر چه شباهت داری

نکند آمده ای قصد نبوت داری؟

بی سبب نیست که بر سجده می افتی هرشب

به روی شانه ی خود بار امامت داری

دست ما را تو گرفتی و رساندی به خدا

قمر چارمی و نور هدایت داری

عرض حاجت به کریمان سبب رشد گداست

ور نه آقا تو به این عرضه چه حاجت داری؟

قبل از آنی که بخواهیم به ما بخشیدی

صد برابر ز کریمان تو کرامت داری

حرف یک عمر بزرگیست نه یک بار و دو بار

سالیانیست به این سروری عادت داری

سروران مثل تو "ارباب" ندیدند حسن!

همه ماندند، چه لطفی به گدایت داری!

سور میلاد تو سی شب همه مان مهمانیم

چقدر پیش خدا ارزش و عزت داری

وجناتت سکناتت حرکاتت علوی

سهم ارث از پدرت، نور ولایت داری

تو که شاگرد علی بودی و هم رزم حسین

در همه فوت و فن رزم مهارت داری

با سرِ نیزه ی صلحت به دل کفر زدی

سپرِ صبر، و شمشیر سیاست داری

ترس محشر به دلم راه ندارد آقا

چون تو از مادر خود اذن شفاعت داری

                                                  "داود حیدری"

 

باز ماه رمضان ، ماه عسل ، ماه خدا

ماه لبریز دعا ، ماه شفا ، ماه بکا

ماه سرمستی عشاق دل افتاده جدا

ماه عاشق شدن ماه به خورشید سماء


مژده ای دل که مسیحای خدا می آید

بوی انفاس خوشش از همه جا می آید


بعد یکسال دوباره به سرم سایه فکند

باز خورشید نگاهش به پرم سایه فکند

شهد اشکش به لبان جگرم سایه فکند

دید در آتش هجرم ، به برم سایه فکند


گفت با ما، که بیایید سحر نزدیک است

نبأ و واقعه در راه ، خبر نزدیک است


گفتم آیا که شود ... !؟ گفت که امکان دارد ...

قبل خفتن به لحد ... گفت که امکان دارد ...

رخصتی بر من بد ...گفت که امکان دارد ...

نزند مهر که "رد" گفت که امکان دارد ...


شادی این خبرش تا به سحر بیدارم

هم چو منصور خریدار سر هر دارم


آخر این سفره و یک گرده نان می چسبد

سحری دیدن "او" ، دادن جان می چسبد

بوسه بر خاک رهش وقت اذان می چسبد

زیر شمشیر غمش رقص کنان می چسبد


خاک پایش به خدا قوت من، افطار من است

نگهش آب حیات لب تبدار من است


گرچه من لایق دیدار نیم اما کاش

گرچه من عاشق بیدار نیم اما کاش

گرچه دلداده بیمار نیم اما کاش

گرچه از هجر رخش زار نیم اما کاش


بخرد در هم و از سابقه جویا نشود

قطره ای پستم و او در پی دریا نشود


                                                 "ابر"

.

.

.



اشک؛ آب و نگهت؛ نانُ، سحر در پیش است

به خدا از سرما این سحری هم بیش است
                                                                                 "ابر"

برخیز و ببین که سیرت و صورت را ...

در حرف و عمل ! صحیفه نورت را ...

برگرد ، ببین که سامری های زمان

این سیّدِ جانشینِ رنجورت را ...

                                                                                               "ابر"

دلخوش به چه ای ؟! که جشن بی بانی را ...

برهم بزن این بساط مهمانی را

آماده نبودیم وگرنه دیروز ...

خاموش کن این نور چراغانی ...

                                                    " ابر"