قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

قریب و غریبه

الی بیت المقدّس ...

بایگانی


باید رها سازم دلم ، از چنگِ قلّاب ...

خندید بر من ماهیِ جان داده بر آب


گفتم به چه می خندی ای دلمرده ماهی

تا که دهانم را گشودم ، ریخت خوناب


چشمم به جز خون هیچ چیزی را نمی دید

ناگاه حس کردم که افتادم به گرداب


هی دست و پا می زد دلم بیهوده ، انگار

افتاده توی باتلاقِ کنجِ مرداب


چشمم دوباره خورد بر آن ماهی و گفت :

تسلیم شو ،که رد شد، از روی سرت آب


قلّاب عشق است این ، نداری راه چاره

راه فراری نیست غیر از مرگِ بی تاب


گفتم چه می گویی ، دل صیّاد نرم است

خود می دهد من را نجات از عمقِ غرقاب


خندید و گفتش : خامی ات پایان ندارد

دیوانه ایی ، دیوانه ی درگیرِ مهتاب


صیّاد، بازی کرده تنها ، نقشِ معشوق

تا کی زنی بیهوده خود را خفته در خواب


بیدار شو ، با چشم خود بنگر چه کردی

بنگر چگونه دل سپردی دست قصّاب


بیدار شو گرچه ندارد هیچ سودی

مرگ است پایان کسی که عشقِ قلّاب ...

                                                                                                                          ع.شیرخانی (ابر)

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی